“Yorgunluk, annemin hayatındaki adaletsizliğin merkezî işareti olmuştu hep. Evin sınırlarına hapsedilmenin yorgunluğu, aşağılanmanın yorgunluğu, kaçmak zorunda kalmanın yorgunluğu, sürekli her şeye yeniden başlamak zorunda kalmanın yorgunluğu.” Eduard Louis son kitabında kaderini baştan çizmeye çalışan bir anne ve onun en yakın müttefikine dönüşen oğlunun hikâyesini anlatıyor. Okur ise bu anne oğulun ortak tarihlerinin ağırlığına rağmen, birbirlerini yeniden ve daha derinden bulmasına tanık oluyor.