Oscar sezonunun en erken ve en yüksek sesli barometrelerinden biri olan Golden Globe, bu yıl alışıldık ihtişamının ardında dikkat çekici bir ton değişimiyle gerçekleşti. Beverly Hilton Hotel balo salonunda düzenlenen tören, ikinci kez komedyen Nikki Glaser’ın sunumuyla ilerlerken; gecenin temposu, espri bombardımanından çok kazananların temsil ettiği estetik ve politik tercihlerle belirlendi.

 

 

 

Glaser’ın açılış monoloğu, Hollywood’un kendisiyle dalga geçme refleksini sürdürürken gecenin yönünü de daha en baştan işaret etti. Kırmızı halı klişeleri ve ödül sezonunun yapay beklentileri üzerine kurulu espriler salonu güldürdü ancak monoloğun alt metni, törenin sıradan bir vitrin olmaktan uzak duracağını hissettirdi. Dev bütçeler ve yıldız kadrolar geri planda kalırken gece boyunca anlatı cesareti, biçimsel risk ve oyunculukta içe dönük yoğunluk öne çıktı. Bu çerçeve, 83. Golden Globe’un parıltıdan çok yaklaşım ve hikâye konuşulan bir gece olarak kayda geçeceğini ortaya koydu.

 

 

Gecenin sinema cephesindeki dengesi iki film üzerinden kuruldu. Drama dalında “Hamnet”, Shakespeare mitolojisinin gölgesinde ama ondan bağımsız bir yas ve hafıza anlatısı olarak öne çıktı. Jessie Buckley’nin ölçülü ama sarsıcı performansı, filmin aldığı büyük ödülle birleşince salonun en uzun alkışlarından biri duyuldu.

 

 

 

Öte yandan “One Battle After Another”, Paul Thomas Anderson’ın kariyerinde belki de en doğrudan, en politik ama aynı zamanda en ironik işlerinden biri olarak gecenin ‘çoklu kazananı’ oldu. Anderson’ın hem yönetmenlik hem senaryo ödüllerini alması, filmin sadece bir başarı hikâyesi değil, dönemin ruhuna tutulmuş bilinçli bir ayna olarak okunduğunu gösterdi.

 

 

 

 

Televizyon kategorilerinde büyük sürprizler yaşanmadı ancak sonuçlar, ekran anlatılarının sinemayla rekabet etmekten vazgeçip kendi derinliğini kurduğu bir dönemi işaret etti. “The Pitt,” klasik hastane dramasını yeniden inşa eden diliyle öne çıkarken “Adolescence”, mini dizi formunun hâlâ en güçlü anlatı alanlarından biri olduğunu kanıtladı.

 

 

 

The Pitt dizisindeki performansıyla ödül alan deneyimli oyuncu Noah Wyle ile Pluribus’taki rolüyle geceden ödülle ayrılan Rhea Seehorn’un sahnede yaptıkları kısa konuşmalar, gecenin en ‘Hollywood dışı’ anlarını yarattı. İki oyuncu da başarıyı parlatan klişelerden uzak durarak, oyunculuğu kolektif emek, sabır ve süreklilik üzerinden tanımladı.

 

 

 

 

 

 

Timothée Chalamet, “Marty Supreme” ile kazandığı ödül sonrası yaptığı konuşmada kariyerinin başındaki belirsizliklere değinerek salonu beklenmedik ölçüde sessizleştirdi.

“KPop Demon Hunters” ekibinin “Golden” ile ‘En İyi Özgün Şarkı’ ödülünü alması, animasyon ve pop müziğin artık merkezden konuştuğunun en net işaretiydi.

 

 

Ricky Gervais’in “Mortality” ile kazandığı stand-up ödülü, salonda kahkahayla birlikte hafif bir huzursuzluk da yarattı. Gervais’in mizahı, izleyiciyi rahatlatmak yerine ölüm ve fanilik gibi kaçınılmaz başlıklara doğrudan temas ettiği için, gülüşler çoğu zaman düşünceyle bölündü; rahatsızlık, esprilerin sertliğinden değil, hedefinin fazlasıyla tanıdık olmasından doğdu.

 

En İyi Podcast ödülünün Amy Poehler’a gitmesi, Golden Globe’un medya tanımını resmen genişlettiğini ilan etti.

 

Ricky Gervais, “Mortality” ile ‘En İyi Stand-Up Performansı’ ödülünü kazanmasına rağmen törene katılmadı. Ödülü onun yerine kabul eden Wanda Sykes, kısa konuşmasında Gervais’e gönderme yaparak bu yokluğu esprili bir dille karşıladı. Daha önce defalarca Golden Globe sunan Gervais’in, Los Angeles’a gelmeyi tercih etmemesi gibi kişisel bir sebeple törene gelmemesi ödülün kendisi kadar en çok konuşulan anlarından biri oldu.

 

Miley Cyrus ile Pamela Anderson’ın birlikte ödül sunduğu sırada, Cyrus’un yaptığı espriye Anderson’ın kısa ve mesafeli bir yanıt vermesi sosyal medyada ‘uyumsuzluk’ olarak okundu. Anderson’ın espriyi sürdürmemesi, bazı izleyicilerde sahnede soğuk bir an yaşandığı izlenimi yarattı.

 

 

 

 

 

• En İyi Film - Drama: “Hamnet”

• En İyi Film - Müzikal veya Komedi: “One Battle After Another”

• En İyi Yabancı Dilde Film: “The Secret Agent” (Brezilya)

• En İyi Animasyon Film: “KPop Demon Hunters”

• Sinematik ve Gişe Başarısı: “Sinners”

• En İyi Kadın Oyuncu (Drama): Jessie Buckley - “Hamnet”

• En İyi Erkek Oyuncu (Drama): Wagner Moura - “The Secret Agent”

• En İyi Kadın Oyuncu (Müzikal/Komedi): Rose Byrne - “If I Had Legs I’d Kick You”

• En İyi Erkek Oyuncu (Müzikal/Komedi): Timothée Chalamet - “Marty Supreme”

• En İyi Yardımcı Kadın Oyuncu: Teyana Taylor - “One Battle After Another”

• En İyi Yardımcı Erkek Oyuncu: Stellan Skarsgård - “Sentimental Value”

• En İyi Yönetmen: Paul Thomas Anderson - “One Battle After Another”

• En İyi Senaryo: Paul Thomas Anderson - “One Battle After Another”

• En İyi Özgün Şarkı: KPop Demon Hunters - “Golden”

• En İyi Özgün Müzik (Score): Ludwig Göransson - “Sinners”

 

 

• En İyi Drama Dizisi: “The Pitt”

• En İyi Komedi/Müzikal Dizi: “The Studio”

• En İyi Mini Dizi: “Adolescence”

• En İyi Kadın Oyuncu (Drama): Rhea Seehorn - “Pluribus”

• En İyi Erkek Oyuncu (Drama): Noah Wyle - “The Pitt”

• En İyi Kadın Oyuncu (Komedi/Müzikal): Jean Smart - “Hacks”

• En İyi Erkek Oyuncu (Komedi/Müzikal): Seth Rogen - “The Studio”

• En İyi Kadın Oyuncu (Mini Dizi): Michelle Williams – “Dying for Sex”

• En İyi Erkek Oyuncu (Mini Dizi): Stephen Graham - “Adolescence”

• En İyi Yardımcı Kadın Oyuncu (Mini Dizi): Erin Doherty - “Adolescence”

• En İyi Yardımcı Erkek Oyuncu (Mini Dizi): Owen Cooper - “Adolescence”

 

 

• En İyi Stand-Up Gösterisi: Ricky Gervais - “Mortality”

• En İyi Podcast: Amy Poehler - “Good Hang with Amy Poehler”

 

83. Golden Globe Ödülleri, Hollywood’un hâlâ büyük bir vitrin olduğunu hatırlattı; ancak bu vitrinde artık daha az parıltı, daha çok içerik var. “Hamnet” ve “One Battle After Another”ın geceden güçlü çıkışı, ödül sezonunun geri kalanına yalnızca tahmin değil, yön de veriyor. Oscar yolculuğu resmen başladı ama bu kez pusula biraz daha içe dönük.