Suzan Somalı Sönmez

ssomalisonmez@gmail.com

Bir viyolonselin yalnızca klasik müzik repertuvarının bir parçası olmadığını, farklı müzik gelenekleri arasında da güçlü bir anlatım aracı olabileceğini gösteren Nesrine, çok yönlü sanatçı kimliğiyle uluslararası müzik sahnesinde dikkat çekiyor. Şarkıcılığı, söz yazarlığı, besteciliği ve enstrümantal yetkinliğini aynı sahnede buluşturan sanatçı Arapça, Fransızca ve İngilizce seslendirdiği eserlerinde farklı kültürlerin müzikal birikimini bir araya getiriyor. Klasik müzik eğitimiyle başlayan kariyerinde önemli orkestralarla çalışan, daha sonra kendi bestelerine ve solo çalışmalarına ağırlık veren Nesrine, 11 Kasım Çarşamba günü ilk kez İzmir’de dinleyici karşısına çıkacak. Ahmed Adnan Saygun Sanat Merkezi Büyük Salon’da saat 20.00’de gerçekleşecek konserin merkezinde, sanatçının 2024 tarihli albümü “Kan Ya Makan” (Bir Zamanlar) ve repertuvarındaki diğer eserler yer alacak.

Altı yaşında başlayan müzik yolculuğu

Cezayir kökenli bir ailenin çocuğu olarak Fransa’da büyüyen Nesrine, müziğin gündelik yaşamın önemli bir parçası olduğu bir aile ortamında yetişti. Henüz altı yaşındayken ilk konserini veren sanatçının müzikle kurduğu ilişki, başlangıçta Arap-Endülüs müziği geleneğiyle şekillendi. Küçük yaşlarda mandolin çalıp şarkı söyleyen Nesrine, daha sonra klasik viyolonsel eğitimine yöneldi. Bu iki farklı müzik dünyası, ilerleyen yıllarda kendi bestelerinde geliştireceği anlatım dilinin temelini oluşturdu.

Klasik müzik eğitimi sırasında önemli kurumlarda öğrenim gören sanatçı, profesyonel kariyerinde uluslararası orkestralarla çalışma fırsatı buldu. Daniel Barenboim yönetimindeki West-Eastern Divan Orchestra bünyesinde yer alan Nesrine, İspanya'daki Valencia Opera Orkestrası'nda da görev yaptı. Lorin Maazel ve Zubin Mehta gibi önemli şeflerle aynı orkestrada çalışma deneyimi kazandı. Klasik müzik sahnesindeki bu birikim, viyolonsel tekniğinin gelişmesinin yanı sıra farklı müzikal disiplinleri tanımasına da katkıda bulundu.

Nesrine'in kariyerinde dikkat çeken deneyimlerden biri de Cirque du Soleil'in “Amaluna” adlı prodüksiyonunda üstlendiği başlıca rollerden biri oldu. Müzik, tiyatro ve sirk sanatlarını bir araya getiren bu uluslararası yapımda sahne alan sanatçı, enstrümanıyla kurduğu ilişkinin yanı sıra vokal ve sahne performansını da farklı bir bağlamda sergiledi.

NES üçlüsünden solo kariyere

Nesrine'in uluslararası müzik çevrelerinde daha geniş ölçekte tanınması, NES üçlüsüyle gerçekleştirdiği çalışmalarla başladı. Viyolonsel, vokal ve perküsyonun merkezde olduğu topluluk, 2018 yılında “Ahlam” albümünü yayınladı. Akdeniz coğrafyasının farklı müzikal geleneklerini minimalist bir düzenleme anlayışıyla buluşturan albüm, Avrupa müzik sahnesinde ilgi gördü. Üçlünün alışılmış grup düzenlerinden farklı enstrümantasyonu ve Nesrine'in vokal performansı, projeyi kendi alanında özgün bir noktaya taşıdı.

“Ahlam”ın ardından solo kariyerini geliştiren sanatçı, 2020 yılında kendi adını taşıyan “Nesrine” albümünü yayınladı. Klasik müzik altyapısını caz, pop ve Kuzey Afrika müziğinin ritmik unsurlarıyla buluşturan bu çalışma, sanatçının müzikal kimliğini daha belirgin biçimde ortaya koydu. Kendi şarkılarını yazıp besteleyen Nesrine, bu dönemde viyolonseli yalnızca eşlik eden bir enstrüman olarak değil, bestelerin ana anlatıcılarından biri olarak kullanmaya başladı.

Sanatçının müzikal dünyasında viyolonselin farklı işlevler üstlenmesi önemli bir yer tutuyor. Geleneksel klasik müzik icrasındaki ses karakterinin dışına çıkarak kimi zaman bas gitarın, kimi zaman gitarın, kimi zaman da daha geniş orkestral bir yapının görevini üstlenen enstrüman, bestelerin ritmik ve melodik örgüsünü şekillendiriyor. Vokal ile viyolonsel arasındaki bu karşılıklı ilişki, Nesrine'in sahne performansının da belirleyici özelliklerinden biri.

“Kan Ya Makan”: Kendi hikâyesinden yola çıkan albüm

Nesrine'in solo kariyerindeki ikinci stüdyo albümü “Kan Ya Makan”, 1 Kasım 2024'te ACT Music etiketiyle yayınlandı. Arapçada geleneksel masal anlatılarının başlangıcında kullanılan ve Türkçeye “Bir Zamanlar” olarak çevrilen ifade, albümün anlatı dünyasını da tanımlıyor. On bir parçadan oluşan çalışma, sanatçının kişisel geçmişini, aile köklerini, göç deneyimini ve insan ilişkilerini farklı müzik dilleri üzerinden ele alıyor.

Önceki çalışmalarında dünyaya ve çevresine ilişkin gözlemlerini daha geniş bir perspektifle ele alan Nesrine, bu albümde kendi yaşamına ve yakın ilişkilerine daha fazla yer veriyor. Çocukluğundan bugüne uzanan hikâyesini anlattığı “Dunia” başta olmak üzere albümdeki parçalar, kişisel deneyimlerle kültürel aidiyet arasındaki ilişkiyi işliyor. Sanatçı, aynı şarkı içerisinde ilk kez Arapça ve Fransızcayı birlikte kullandığı bölümlerle de iki kültür arasında seçim yapmak zorunda olmadığını, her iki kimliğin de müzikal ifadesinin doğal bir parçası olduğunu ortaya koyuyor.

Albümde Arapça, Fransızca ve İngilizce arasında kurulan geçişler, yalnızca farklı dillerde şarkı söyleme tercihiyle sınırlı değil. Her dilin taşıdığı kültürel ve duygusal birikim, bestelerin anlatımına katkıda bulunuyor. Klasik müziğin çalgısal yaklaşımı, cazın doğaçlamaya açık yapısı, pop müziğin melodik anlatımı ve Kuzey Afrika geleneklerinin ritmik unsurları, albümün farklı parçalarında bir araya geliyor.

Aşk, güzellik, dayanıklılık, göç ve insan ilişkileri gibi temaların işlendiği “Kan Ya Makan”, Nesrine'in Cezayir kökenleriyle Avrupa'daki yaşam deneyimini aynı müzikal çerçevede buluşturuyor. Sanatçının kendi geçmişini anlatırken farklı kültürlere de alan açması, albümün temel yaklaşımını oluşturuyor. Bu yönüyle çalışma, geleneksel anlatı biçimlerinden beslenen ancak günümüzün müzikal üretim anlayışını benimseyen kişisel bir albüm niteliği taşıyor.

Farklı müzik dünyalarıyla ortak çalışmalar

Nesrine'in kariyeri solo albümleri ve NES üçlüsüyle sınırlı değil. Sanatçı, farklı müzik türlerinde üretim yapan isimlerle gerçekleştirdiği iş birlikleriyle de dikkat çekiyor. Snarky Puppy grubunun kurucularından ve bas gitarist Michael League, vokalist Michael Mayo, Fransız müzisyen Michel Portal, Fransız hip-hop grubu IAM, Juliette Saumagne ve Hollanda merkezli Metropole Orkest, birlikte çalıştığı isim ve topluluklar arasında bulunuyor.

Özellikle Metropole Orkest ile gerçekleştirdiği çalışmalar, sanatçının klasik müzik ve çağdaş müzik arasındaki geçişleri farklı bir orkestral yapı içerisinde değerlendirmesine olanak sağladı. 2024 yılında yayınlanan “Live with Metropole Orkest” kaydı, bu iş birliğinin kayıt altına alınan örneklerinden biri. Aynı yıl Amsterdam Cello Biennale kapsamında gerçekleştirdiği performans da viyolonsel merkezli üretiminin uluslararası platformlardaki görünürlüğünü artırdı.

Nesrine'in edebiyat ve müzik alanındaki ilham kaynakları da farklı dönemleri ve coğrafyaları kapsıyor. Lübnanlı yazar ve şair Halil Cibran, Fransız müzisyen Serge Gainsbourg, Ludwig van Beethoven, Mısır müziğinin önemli yorumcularından Oum Kalthoum ve Amerikalı şarkıcı Erykah Badu sanatçının etkilendiği isimler arasında yer alıyor. Bu farklı referanslar, onun müziğinde tek bir türün veya geleneğin belirleyici olmadığını gösteren unsurlardan.

Uluslararası basından övgüler

Nesrine'in müzikal yaklaşımı ve özellikle “Kan Ya Makan albümü”, uluslararası müzik basınında da farklı yönleriyle değerlendirildi. The Guardian, sanatçının müziğini “özgürlük ve fantezinin zamansız hikâyeleriyle sınırsız oryantal pop” sözleriyle tanımlarken, Rolling Stone onu kendi kuşağının en yetenekli çellistlerinden biri olarak nitelendirdi ve müzikal sınırları yıkma arzusuna dikkat çekti. TV5 Monde ise “Kan Ya Makan” albümünü, geleneğin modern bir frekansta yankılandığı, klişelerden uzak, çeşitlilik taşıyan ve güçlü bir sanatsal imzaya sahip ikna edici bir çalışma olarak değerlendirdi.

Albümün yayınlanmasının ardından gelen diğer yorumlarda da Nesrine'in çok dilli anlatımı ve vokal yeteneği öne çıktı. The Times, sanatçıyı “içten parlayan, çok dilli bir yetenek” olarak tanımlarken Arte, sesinin doğrudan dinleyicinin kalbine ulaşmayı amaçladığını vurguladı. 3 Sat, farklı kültürel ve müzikal sınırları aşan berrak sanatsal kişiliğine dikkat çekerken Songlines, sanatçının müzikal buluşmasını etkileyici bir simya olarak nitelendirdi. FIP, Nesrine'in müziğini sınırları olmayan bir dünya olarak tanımlarken NDR Kultur, ise anlattığı hikâyelerin dinleyiciyi etkisi altına aldığını ve dinlemeyi sürdürme isteği uyandırdığını belirtti.

Bu değerlendirmeler, sanatçının klasik müzik eğitimiyle şekillenen enstrümantal birikimini farklı kültürlerin müzikal anlatımlarıyla birleştiren yaklaşımının uluslararası ölçekte nasıl karşılık bulduğunu ortaya koyuyor.

“Leïla (Live)”

Kan Ya Makan sonrasındaki üretimini de sürdüren Nesrine, 2026 yılında “Leïla” adlı eserinin canlı ve akustik yorumunu yayınladı. Şubat 2026’da ACT Music etiketiyle dinleyiciye sunulan “Leïla (Live)”, sanatçının güncel diskografisinde yer alan yeni kayıtlardan biri. Vokal ve viyolonsel birlikteliğini öne çıkaran bu çalışma, İzmir konserinin gerçekleştiği dönemde sanatçının üretim çizgisini takip etmek isteyen dinleyiciler açısından da güncel bir referans oluşturuyor.

Nesrine'in Türkiye'deki konser organizasyonu ve iletişim çalışmaları, 2000 yılından bu yana Akdeniz coğrafyasından müzik ve dans projelerini uluslararası sahnelere taşıyan Madrid merkezli Passion Turca tarafından yürütülüyor. İstanbul'da da ofisi bulunan şirket; sanatçı temsili, konser organizasyonu, booking ve halkla ilişkiler alanlarında faaliyet gösteriyor

Khalil Gibran'dan Oum Kalthoum'a, Beethoven'dan Erykah Badu'ya uzanan farklı ilham kaynaklarını kendi müzikal dili içerisinde bir araya getiren Nesrine, klasik viyolonsel geleneğinden aldığı eğitimi çağdaş müziğin farklı ifade biçimleriyle buluşturmaya devam ediyor. Arapça, Fransızca ve İngilizce şarkılarıyla kişisel hikâyesini uluslararası dinleyiciye aktaran sanatçı, İzmir'deki ilk konserinde “Kan Ya Makan” albümünden parçaların yanı sıra sevilen eserlerinden oluşan özel repertuvarını seslendirecek.

Nesrine, 11 Kasım Çarşamba günü saat 20.00'de Ahmed Adnan Saygun Sanat Merkezi Büyük Salon'da sahne alacak.