İstanbul’un bahar takvimi çağdaş alternatif müziğin yön değiştiren örneklerinin sahneye taşındığı karşılaşma anlarıyla öne çıkıyor. Garanti BBVA Genç Konserleri kapsamında Blind organizasyonuyla IF Performance Hall sahnesine çıkacak olan Black Country, New Road, son yıllarda Avrupa alternatif sahnesinde giderek belirginleşen ‘kolektif üretim’ fikrinin en görünür temsilcilerinden biri olarak kabul ediliyor.

 

Grup, tek bir solistin etrafında şekillenen ‘frontman’ klasik rock anlatısını terk ederek, vokal ve kompozisyon sorumluluğunu üyeleri arasında paylaşan hatta şarkıların merkezini bile sürekli kaydıran yapısıyla dikkat çekiyor. Bu yaklaşım, grubun her konserini,aynı şarkıların bile farklı bir kimlikle yeniden doğduğu bir deneyime dönüşüyor.

 

 

 

2018 yılında Cambridge çevresinde şekillenen oluşum, köklerini daha önceki ‘Nervous Conditions’ dönemine dayandırıyor. Bu erken dönem, müzikal olarak daha ham, daha agresif ve doğaçlamaya açık bir yapıya sahipti. Kadroda Tyler Hyde, Lewis Evans, Georgia Ellery, May Kershaw, Charlie Wayne ve Isaac Wood gibi isimlerin yer aldığı ilk yapı, kısa sürede İngiliz bağımsız sahnesinde dikkat çeken bir deney alanına dönüşmüştü. Bu dağınık enerji, 2018’de Black Country, New Road ismiyle yeniden organize edildiğinde farklı bir estetik dile evrildi. Artık mesele yalnızca çalmak değil, parçaları bir araya getirerek sürekli değişen bir anlatı kurmaktı. Daha sonra Luke Mark’ın katılımıyla genişleyen grup, sahne enerjisi ve stilistik çeşitliliğiyle Windmill sahnesi olarak anılan yeni Britanya alternatif akımının merkezine yerleşti.

 

Grubun erken dönem sound’u; konuşur gibi söylenen vokaller  (sprechgesang), keskin ritmik kırılmalar, cazdan ve çağdaş klasik müzikten ödünç alınmış pasajlar ve post-rock genişlemeleriyle karakterize edildi, parçalı yapılı kompozisyonların ve doğaçlama hissi taşıyan enstrümantal bölümlerin kesişiminde şekillendi. Bu yapı, onları kısa sürede İngiltere’nin “Windmill scene” olarak anılan yeni alternatif dalgasının merkezine yerleştirdi ve bu dönem, Slint benzeri post-rock mirasıyla ilişkilendiren eleştirmen yorumlarına da zemin hazırladı.

 

 

Grubun 2021 yılında yayınladığı çıkış albümü “For the First Time” aynı zamanda bir estetik beyan niteliği taşıyordu. Albüm, parçalanmış anlatı yapısını bilinçli olarak koruyor; şarkıları klasik verse–chorus formuna değil, gelişen sahnelere bölüyordu. Caz etkili doğaçlamalar, klezmer referansları, minimal tekrarlar ve post-punk’ın sert ritmik yapısı aynı potada eritilirken ortaya çıkan şey bir ‘tür karışımı’ değil, tür fikrinin kendisini reddeden bir yapıydı. Albüm Birleşik Krallık listelerinde ilk beşe kadar yükseldi ve ‘Mercury Prize’ adaylığıyla yılın en çok konuşulan kayıtlarından biri oldu.

 

Bu dönem, grubun hem yeraltı sahnesinden ana akıma geçişini hem de ‘genre-scrambling’ olarak tanımlanan yaklaşımının netleşmesini sağladı. Parçalar, geleneksel şarkı formundan ziyade hikâye anlatımına yakın bir yapıda ilerliyordu. Ancak daha bu başarı taze iken, grup için asıl dönüşüm süreci başlamıştı.

 

 

 

2022’de yayınlanan ikinci albüm “Ants From Up There”, ilk albümün deneysel sertliğini daha melodik ve duygusal bir anlatı ile genişletti. Yaylılar, piyano temelli düzenlemeler ve daha açık vokal çizgisi, albümü daha erişilebilir kıldı; ancak bu erişilebilirlik yüzeydeydi.

 

Albüm, modern indie sahnesinde ‘duygusal taşma’ estetiğinin en belirgin örneklerinden biri olarak değerlendirildi ve İngiltere listelerinde ilk üçe yükseldi. Fakat bu başarı, grubun iç yapısındaki değişimin de habercisiydi.Chamber pop ve indie rock çizgisine yaklaşan bu kayıt, grubun daha erişilebilir bir dile yöneldiği bir eşik olarak değerlendirildi ve İngiltere listelerinde ilk üçe kadar yükseldi.

Ancak albümün yayınlanmasından hemen önce Isaac Wood’un sağlık gerekçeleriyle gruptan ayrılması, Black Country, New Road’un tarihindeki en önemli kırılma noktası oldu. Wood’un vokal merkezli anlatımı, grubun ilk iki albümünün duygusal omurgasını oluşturuyordu. Ayrılık, yalnızca vokal değişimini değil, grubun tüm anlatı stratejisinin yeniden kurulmasını beraberinde getirdi.

 

 

Wood’un ayrılığının ardından grup, varlığını sona erdirmek yerine radikal bir yeniden yapılanma yoluna gitti. Tyler Hyde, Georgia Ellery ve May Kershaw’ın ön plana çıktığı yeni yapı, Black Country, New Road’u tek merkezli bir gruptan çok sesli bir anlatı kolektifine dönüştürdü.

 

2023’te yayınlanan canlı kayıt “Live at Bush Hall”, bu yeni dönemin ilk büyük belgesi olarak görüldü. Stüdyo albümü olmaktan çok, sahnede doğan yeni repertuvarın kayıt altına alınmış hâliydi ve grubun dönüşümünü doğrudan yansıtıyordu. 

 

 

 

2025 yılında yayınlanan “Forever Howlong”, Black Country, New Road’un üçüncü büyük dönüşüm evresi olarak konumlandı ve yeniden tanımlanmış kimliğinin en güncel ifadesi olarak öne çıktı. James Ford prodüktörlüğünde kaydedilen albüm; folk, barok pop, progresif rock ve alternatif pop arasında dolaşan çok katmanlı bir yapı kurdu.

 

Bu dönemin en belirgin özelliği, anlatının tek bir merkezden değil, üç farklı vokal perspektiften kurulması oldu. Albümde vokal ve yazım sorumluluğu Hyde, Ellery ve Kershaw arasında paylaştırılarak kolektif üretim modeli daha da derinleştirildi. Kadın vokallerin merkezde olduğu bu dönem, grubun müziğini hem duygusal hem de anlatı açısından bambaşka bir yere taşıyor. Joanna Newsom ve Fiona Apple gibi isimlerle kurulan dolaylı estetik akrabalık, albüme hem parçalı hem de organik bir yapı kazandırarak duygusal yoğunluğu belirleyen unsurlardan biri oldu.

 

Albümdeki şarkılar, melodik açıdan daha rafine; ancak yapısal olarak hâlâ kırılgan ve beklenmedik dönüşlere açık. Bu da grubun temel karakterini değiştirmeden evrildiğini gösteriyor.

 

James Ford (Arctic Monkeys, Fontaines D.C., Depeche Mode, Blur) prodüktörlüğünde kaydedilen “Forever Howlong”; folk’tan prog’a, barok pop’tan alternatif rock’a uzanan geniş bir paleti kapsıyor. Joanna Newsom, Fiona Apple, Randy Newman ve Janis Ian gibi referanslara göz kırpan ve tüm çeşitliliğine rağmen son derece bütünlüklü ve kendine özgü bir karakter taşıyan albümün açılış şarkısı “Besties” samimi bir dostluk anlatısı etrafında şekillenen, melodik ve erişilebilir yapısıyla albümün tonunu belirliyor. “Happy Birthday”, “Two Horses” ve “Nancy Tries to Take the Night” gibi parçalar ise grubun hem yapısal cesaretini hem de duygusal derinliğini gözler önüne seriyor. Tüm bu yeni fikirler ve sesler, Black Country, New Road’un en büyük gücü olan kolektif müzisyenlik anlayışıyla bir araya geliyor.

 

Her albümde yön değiştiren ama kimliğini asla kaybetmeyen Black Country, New Road, bugün modern alternatif müziğin en özgün ve etkileyici anlatıcılarından biri olarak kabul ediliyor. Forever Howlong, bu yolculuğun hem en iddialı hem de en olgun adımlarından biri.

 

 

 

Black Country, New Road’un diskografisi aslında üç ayrı dönemden oluşan bir dönüşüm hikâyesi gibi okunabilir. 2021’de yayınlanan “For the First Time”, grubun deneysel ve agresif ilk formunu temsil ederken, 2022 tarihli “Ants From Up There” daha melodik ve duygusal bir genişleme alanı açtı. 2025’te gelen “Forever Howlong” ise kolektif üretimin ve çok sesli anlatının yerleştiği olgun dönem olarak konumlanıyor. Bu üç albüm arasında belirgin bir stilistik kırılma olsa da, hepsini birleştiren şey aynı ortak fikir: Müzik, sabit bir yapı değil sürekli yeniden kurulan bir süreç.

 

Grubun hikâyesi, tamamlanmış bir kariyer çizgisinden çok, her performansla yeniden kurulan bir anlatı gibi ilerliyor. Bu da onları çağdaş alternatif müzik içinde istisnai bir yerde, bitmeyen bir başlangıç hâlinde konumlandırıyor.

 

 

Kısa geçmişine rağmen günümüzde sürekli yeniden yazılan bir müzikal yapı olarak değerlendirilen, çağdaş müzikte yeniden icadı istikrarlı biçimde başarabilen nadir gruplardan Black Country, New Road’un Blind organizasyonuyla 20 Nisan Pazartesi akşamı saat 19.30 itibarıyla IF Performance Hall Beşiktaş sahnesi’nde gerçekleşecek İstanbul konseri, bu dönüşümün canlı bir kesiti niteliğinde olacak. Sahneye taşınan her parça, sürekli değişen bir müzikal belleğin ürünü olarak duyulacak.