Türkiye’nin müzik hafızasında süreklilik fikrini diri tutan bir kültür damarı olarak konumlanan ve bu yıl kırkıncı yaşını kutlayan Uluslararası Ankara Müzik Festivali, ilk ortaya çıkışından itibaren uluslararası işbirlikleriyle genç müzisyenlerden köklü orkestralara uzanan geniş bir yelpazeyi Ankara’ya taşırken Ingmar Lazar’ın 24 Nisan akşamı verdiği piyano resitali bu bütünün en rafine halkalarından biri olarak öne çıkıyor. Devlet Resim ve Heykel Müzesi Konser Salonu’nda gerçekleşecek resital, repertuvarın klasik omurgasını çağdaş bir yorum disipliniyle yeniden düşünmeye davet ediyor.

 

 

1993 doğumlu piyanist Ingmar Lazar’ın müzikal anlatısı, olağanüstü erken bir sahne deneyimiyle şekillenmeye başlıyor. Altı yaşında Salle Gaveau’da verdiği konser, yalnızca bir çocuk prodije anekdotu olarak kalmıyor; ilerleyen yıllarda gelişecek olan sahne hâkimiyetinin de habercisi oluyor. Eğitimini Hannover, Salzburg ve Fiesole gibi Avrupa’nın önemli müzik merkezlerinde sürdüren Lazar, Dmitri Bashkirov ve Elisso Virsaladze gibi büyük pedagogların sınıflarında yetişerek Rus piyano geleneğinin disiplinini kendi yorumuna entegre ediyor.

 

 

Bugün geldiği noktada Lazar’ın icrasında dikkat çeken unsur, teknik parlaklığın ötesinde yapı ile ifade arasındaki hassas denge. Bu özellik, Classica Magazine tarafından da özellikle vurgulanan sahne varlığı ve duygusal yoğunlukla birleşiyor.

 

 

Lazar’ın kariyeri, büyük çıkış anlarından çok istikrarlı bir derinleşme çizgisi izliyor. Concertgebouw, Mozarteum, Rudolfinum ve Moscow Conservatory gibi dünyanın en saygın salonlarında verdiği resitaller, repertuvar hâkimiyetini uluslararası ölçekte pekiştiriyor. Festival sahnesinde ise La Roque d'Anthéron Piano Festival ve Grafenegg Festival gibi prestijli platformlarda yer alıyor.

 

Orkestra repertuvarında Vladimir Spivakov ve Jean-Jacques Kantorow gibi şeflerle çalışması, Lazar’ın solo icraların yanı sıra konçerto literatüründe de etkin bir yorumcu olduğunu gösteriyor. Russian National Philharmonic Orchestra ve Moscow Virtuosi ile gerçekleştirdiği konserler, bu çok yönlülüğün somut örnekleri arasında. Oda müziği alanında ise Pierre Amoyal ve Quatuor Hermès ile kurduğu işbirlikleri, onun dinleme ve birlikte üretme refleksinin güçlü olduğunu ortaya koyuyor.

 

 

Ingmar Lazar’ın kariyerinde ödüller, bir vitrin unsuru olmaktan ziyade belirli eşiklerin işareti olarak konumlanıyor. Verbier Festival kapsamında aldığı ‘Tabor Foundation Piano Award’ ve ‘Safran Foundation’ ödülü, genç yaşta uluslararası çevreler tarafından fark edildiğini gösteriyor. Aynı zamanda bir Steinway & Sons sanatçısı olması, teknik ve estetik standartlarının sektör tarafından da onaylandığını işaret ediyor.

 

Lazar aynı zamandabir küratör ve kültür üreticisi. Kurucusu olduğu ‘Festival du Bruit qui Pense’ ve sanat yönetmenliğini üstlendiği Chelles’deki ‘Fugues Pianistiques’, repertuvarı genişleten ve genç müzisyenlere alan açan yaklaşımını sahne dışına da taşıdığının göstergesi.

 

 

Ingmar Lazar’ın diskografisi, yoğun konser programına paralel olarak seçici ve odaklı bir üretim çizgisi izliyor.

 

2017 yılında yayınlanan ilk albümü “Schubert: Piano Works”, Franz Schubert repertuvarına odaklanarak Lazar’ın erken dönem yorum estetiğini belgeleyen, berrak dokusu ve yapısal sadeliğiyle dikkat çeken bir kayıt olarak öne çıkıyor. Bunu izleyen 2020 tarihli “Beethoven: Piano Sonatas” albümü, Ludwig van Beethoven’ın sonatlarına getirdiği dengeli, mimari açıdan titiz ve dramatik açıdan kontrollü yaklaşımı ortaya koyuyor. 2022’de yayınlanan “Chopin: Nocturnes & Polonaises” ise Frédéric Chopin eserleri üzerinden daha lirik, esnek zaman anlayışına dayanan ve rubato kullanımını öne çıkaran bir anlatı geliştiriyor. Bunun yanı sıra, oda müziği işbirlikleriyle bağlantılı stüdyo ve canlı kayıtlar ile festival projelerinden doğan performans kayıtları, bu ana diskografinin çevresinde Lazar’ın yorum evrenini genişleten tamamlayıcı bir hat oluşturuyor. Bu üretim çizgisi, nicelikten çok nitelik üzerine kurulu, repertuvar seçiminde bilinçli ve yorumda derinleşmeyi önceleyen bir kayıt anlayışını işaret ediyor.

 

 

 

Sevda Cenap And Müzik Vakfı imzası taşıyan ve bu yıl 4 - 30 Nisan tarihleri arasında gerçekleştirilen 40. Uluslararası Ankara Müzik Festivali; senfonik orkestralar, opera, resitaller, bale, modern dans, koro ve caz konserleriyle dünya müziği ile Anadolu'nun yüzyıllık geleneğinde dünyanın en seçkin sanatçılarını buluşturuyor.

 

24 Nisan Cuma akşamı Devlet Resim ve Heykel Müzesi Konser Salonu’nda saat 20.00 itibarıyla gerçekleşecek resital programı, klasik piyano repertuvarının farklı estetik dönemlerini bilinçli bir dramaturjiyle yan yana getiriyor. Frédéric Chopin’in “Op. 48 Noktürnleri”yle açılacak konser, içe dönük ve şiirsel bir atmosfer kurarken; Claude Debussy’nin “Images Oubliées” başlığı altında yer alan parçaları, hafıza ve izlenim kavramlarını ses üzerinden yeniden kuruyor. Programın dikkat çekici kırılma noktalarından biri ise Ahmed Adnan Saygun’un “Aksak Tartımlar Üzerine Prelütler”inden seçilen bölümler; burada Lazar, yerel ritmik dili uluslararası bir yorum estetiğiyle buluşturuyor.

İkinci bölümde Felix Mendelssohn’un “Variations Sérieuses” eseri, form ve virtüozite arasındaki dengeyi öne çıkarırken; Franz Liszt’in Polonya şarkıları, mazurka ve karakter parçalarıyla genişleyen bölüm, romantik repertuvarın teatral yönünü görünür kılıyor. Programın kapanışı ise yeniden Chopin’e dönerek, “Polonez Op. 44” ile güçlü bir dramatik final kuruyor.

 

Festivalin bu özel edisyonunda Ingmar Lazar’ın resitali, yalnızca bir konser olarak değil bir süreklilik fikrinin yorumu olarak da okunmalı. Kırk yıllık birikimle genç bir piyanistin olgun yorumu aynı sahnede buluştuğunda, eserler yeniden anlam kazanıyor.

 

 

Ingmar Lazar Piyano Resitali

 

24 Nisan Cuma Ankara Devlet Resim ve Heykel Müzesi Konser Salonu

Program

Frédéric Chopin: “2 Noktürn Op. 48”

Claude Debussy: “Images oubliées (Unutulmuş İmgeler)”, “Lent (Yavaş)”, “Souvenir du Louvre (Louvre Hatırası)”, “Quelques aspects de Nous n'irons plus au bois…"

Ahmed Adnan Saygun: “Aksak Tartımlar Üzerine Prelütler No. 4, 8, 10”

Felix Mendelssohn: “Variations Sérieuses Op. 54 (Derin Varyasyonlar)”

Franz Liszt: “6 Polonya Şarkısı, S.480” - “Mädchens Wunsch (Genç Kızın Dileği)”, “Frühling (İlkbahar)”, “Das Ringlein (Küçük Yüzük)”, “Bacchanal (Şarap Şenliği”), “Meine Freuden (Neşem)”, “Die Heimkehr (Eve Dönüş)”

Franz Liszt; “Mazurka Brillante S. 221 (Gösterişli Mazurka)”

Franz Liszt: “"En rêve" S. 207 (Rüyada)”

Frédéric Chopin: “Polonez Op. 44”