23 Ocak - 1 Şubat tarihleri arasında İsveç’in Göteborg şehrinde düzenlenen 49. Göteborg Film Festivali, İskandinavya’nın en büyük sinema etkinliği olarak bir kez daha uluslararası dikkat çekti. Şehrin prestijli salonlarından Stora Teatern’de gerçekleşen kapanış töreni, 11 gün boyunca yaklaşık 80 ülkeden 250 filmin 700 gösterimle seyirciyle buluştuğu yoğun bir programın finali oldu.

Festivalin yüzlerce ödül kategorisi, bağımsız sinemanın görünürlüğünü artırması ve bölgesel üretimleri uluslararası arenaya taşıması açısından büyük önem taşıyor. Ayrıca bu kadar çok ödül kategorisi, festivalin yalnızca İskandinav sinemasını değil uluslararası yapımları da destekleyen bir platform olduğunu gösteriyor. Profesyonel jüri ve seyirci ödüllerinin bir arada sunulması, farklı bakış açılarını aynı çatı altında buluşturuyor.

 

 

Göteborg Film Festivali, yıllardır Oscar yarışına doğrudan etki eden bir vitrin olarak görülüyor. Burada öne çıkan yapımlar genellikle Akademi’nin Uluslararası Film kategorisinde adaylık şansı buluyor; festival, İskandinav sinemasının küresel görünürlüğünü artıran bir basamak işlevi görüyor.

 

Ancak 2026’da tablo farklıydı: “The Last Resort”, “Weightless”, “Mother”, “Franz” gibi güçlü filmler festivalde büyük ödüller kazandı, uluslararası görünürlük elde etti; fakat Oscar yarışında yalnızca kısa listeye kadar ilerleyebildiler. Akademi bu yapımları adaylık aşamasına taşımayarak, Göteborg’un yıllardır kurduğu köprüyü bu kez görmezden geldi.

 

 

Bu fark, İskandinav sinemasının politik ve estetik gücünün uluslararası ödül sisteminde nasıl sistematik biçimde dışlandığını gösteriyor. Göteborg’un normalde Oscar’a açtığı kapı, bu yıl kapalı kaldı; festivalin parlayan filmleri Akademi’nin radarında yalnızca kısa bir süre göründü, ardından sessizce dışarıda bırakıldı.

 

 

49. Göteborg Film Festivali 2026 ödülleri, İskandinav sinemasının çeşitliliğini ve gücünü bir kez daha ortaya koydu.

 

Maria Sødahl’ın yönettiği “The Last Resort”, ‘Dragon Award En İyi Nordik Film’ ödülünü kazanarak festivalin en prestijli ödülünü aldı.

Adam Lundgren, Marcus Carlsson imzalı “The Quiet Beekeeper”daki performansıyla ‘Dragon Award En İyi Oyunculuk’ ödülüne layık görüldü; aynı film seyirci oylarıyla ‘En İyi Nordik Film’ ödülünü de kazandı.

 

Emilie Thalund’un ‘Weightless’ filmi hem ‘FIPRESCI Ödülü’nü hem de Louise McLaughlin’e verilen ‘Sven Nykvist Görüntü Yönetimi Ödülü’nü getirdi.

 

 

 

Iván Blanco’nun “Malandro Moon” adlı belgeseli ‘En İyi Nordik Belgesel’ ödülünü alırken, Meriem Bennani ve Orian Barki’nin ‘Bouchra’ filmi ‘Ingmar Bergman İlk Film Ödülü’nü kazandı.

Maryam Touzani’nin “Calle Malaga” filmi ‘En İyi Uluslararası Film’ ödülünü seyirci oylarıyla elde etti.

Noomi Rapace’a verilen İskandinav Onursal Ejderha Ödülü, onun kariyerinde bir dönüm noktası olarak görüldü. Rapace, “Mother” ile yalnızca güçlü bir oyunculuk performansı sergilemedi; aynı zamanda İskandinav sinemasının kadın karakterlere dair anlatılarını yeniden tanımlayan bir iş ortaya koydu.

 

 

 

Agnieszka Holland’a verilen Onursal Ejderha Ödülü ise “Franz” filmiyle bağlantılıydı. Holland, politik sinemanın en keskin kalemlerinden biri olarak, “Franz”ta Avrupa’nın tarihsel travmalarını bireysel hikâyeler üzerinden yeniden yorumladı.

 

 

 

‘Gençlik Jürisi Ödülü’, “My Father’s Shadow”a, ‘Draken Film Ödülü’ ise “Uncle Ali and I”ya verildi. Ayrıca Agnieszka Holland ve Noomi Rapace onur ödülleriyle anıldı; Christer Wahlberg’in “All That Remains of Me” filmi “Startsladden” ödüllerini topladı.

 

 

Dragon Award En İyi İskandinav Film: “The Last Resort” (Maria Sødahl)

 

Dragon Award En İyi Oyunculuk: Adam Lundgren (“The Quiet Beekeeper”)

 

Dragon Award En İyi İskandinav Film Seyirci Ödülü: “The Quiet Beekeeper” (Marcus Carlsson)

 

Dragon Award En İyi İskandinav Belgesel: “Malandro Moon” (Iván Blanco)

 

Dragon Award En İyi Uluslararası Film: “Calle Malaga” (Maryam Touzani)

 

Dragon Gençlik Jürisi Ödülü: “My Father’s Shadow” (Akinola Davies Jr.)

 

Draken Film Ödülü: “Uncle Ali and I” (Shahab Mehrabi)

 

Ingmar Bergman İlk Film Ödülü: “Bouchra” (Meriem Bennani, Orian Barki)

 

Sven Nykvist Görüntü Yönetimi Ödülü: Louise McLaughlin (“Weightless”)

 

FIPRESCI Ödülü: “Weightless” (Emilie Thalund)

 

 

Onursal Ejderha Ödülü: Agnieszka Holland (“Franz”)

 

İskandinav Onursal Ejderha Ödülü: Noomi Rapace (“Mother”)

 

Startsladden - En İyi İsveç Kısa Filmi Ödülü: “All That Remains of Me” (Christer Wahlberg)

 

Startsladden Görüntü Yönetmenliği Ödülü: Christine Leuhusen (“Without Kelly”)

 

Startsladden - Seyirci Ödülü: “All That Remains of Me” (Christer Wahlberg)

 

Nordisk Film & TV Fond - Nordic Series Senaryo Ödülü: "Secrets We Keep" (Ingeborg Topsøe)

 

Nordisk Film & TV Fond - Nordic Series Yaratıcı Cesaret Ödülü: "Blood Cruise" (Northern Fable/Alexander Rönnberg - Imaginarium Productions/Will Tennant - SVT/Johanna Gårdare ve Sonja Nilsson Hermele)

 

Film Finances Scandinavia Ödülü: "Out of Athens" (Badrudin Ga'ur)

 

Tint Post-Production Ödülü: "Chentian" (Suha Arraf)

 

İsveç Kilisesi Angelos Film Ödülü: "The Patron" (Julia Thelin)

 

İsveç Sanat Hibeleri Komitesi - Mai Zetterling Hibesi: Peter Larsson

 

 

Bu yılki festivalde öne çıkan yapımlar arasında özellikle “The Last Resort”, “Weightl, “Mother” ve “Franz” dikkat çekti. Göteborg’da yalnızca oyunculuk ve yönetmenlik performanslarıyla değil, aynı zamanda ele aldıkları temalarla da festivalin politik ve estetik gücünü temsil eden yapımlar olarak öne çıkan filmler güçlü ödüller kazandılar ve uluslararası görünürlük elde ettiler ancak Oscar yarışında yalnızca kısa listeye kadar ilerleyebildiler. Akademi bu yapımları adaylık aşamasına taşımayarak bir anlamda İskandinav sinemasının sesini bastırdı.

 

 

Maria Sødahl’ın yönettiği “The Last Resort”, Göteborg Film Festivali 2026’da ‘Dragon Award En İyi İskandinav Film’ ödülünü kazandı. Film, çağımızda yükselen otoriterlik ve ‘öteki’ne yönelik sistematik dışlamayı cesur bir şekilde ele aldı. Jüri gerekçesinde, alışkanlık haline gelen zulmün insanları nasıl duyarsızlaştırdığı vurgulandı. Esben Smed’in performansı öne çıkarken yapımcılar Thomas Robsahm, Sigurd Mikal Karoliussen ve Helena Danielsson projeye imza attı. Festivaldeki başarısına rağmen “The Last Resort”, Oscar’da Uluslararası Film kategorisinde yalnızca kısa listeye girebildi; Akademi İskandinav sinemasının politik eleştirisini görmezden geldi.

 

 

Emilie Thalund’un yönettiği “Weightless”, Göteborg’da hem Fédération Internationale de la Presse Cinématographique (Uluslararası Sinema Eleştirmenleri Federasyonu) tarafından verilen ve festival ortamında sinema sanatını, özellikle genç ve yeni sinemayı desteklemeyi amaçlayan “FIPRESCI Ödülü”nü hem de ‘Sven Nykvist Görüntü Yönetimi Ödülü’nü kazanan ilk uzun metrajlı film. Louise McLaughlin’in görüntü yönetimiyle öne çıkan yapım, 15 yaşındaki Lea’nın bir yaz kampında yaşadığı deneyimler üzerinden ergenlik, beden algısı, dostluk ve ilk aşk gibi temaları hassas bir dille işliyor. Marie Helweg Augustsen’in Lea karakterine hayat verdiği film, gençliğin kırılganlığını yalın bir anlatımla ortaya koydu. Ancak “Weightless”da Oscar’da ‘Uluslararası Film’ kategorisinde kısa listeyi aşamadı; Akademi gençlik sinemasının bu güçlü temsilini dışarıda bıraktı.

 

 

Noomi Rapace’ın başrolünde yer aldığı “Mother”, İskandinav sinemasının kadın karakterlere dair anlatılarını yeniden tanımlayan güçlü bir yapım olarak öne çıktı. Filmin yönetmeni Anna Zackrisson, annelik ve kimlik üzerine kurduğu hikâyeyi sert ama duygusal bir atmosferde işliyor. Rapace, filmde travmalarla yüzleşen ve kendi aidiyetini sorgulayan bir kadını canlandırıyor. Performansı, karakterin içsel çatışmalarını ve kırılganlığını sahici bir şekilde yansıtarak festivalde büyük yankı uyandırdı. Aile bağlarının kırılganlığını ve kadınların toplumsal rollerle mücadelesini politik bir arka planla birleştiren film, Oscar’da şans bulamadı.

 

 

Agnieszka Holland’ın yönettiği “Franz”, Avrupa’nın tarihsel travmalarını bireysel hikâyeler üzerinden yeniden yorumlayan politik bir film olarak dikkat çekti. Başrolde Franz karakterine hayat veren genç oyuncu Jonas Karlsson, otoriterliğin yükselişi karşısında bireyin direncini ve kırılganlığını sahneye taşıdı. Holland, uzun yıllara dayanan politik sinema geleneğini bu filmde sürdürerek, bireysel özgürlüklerin baskı altında nasıl eridiğini çarpıcı bir dille anlattı. Film, görsel estetiğiyle olduğu kadar politik cesaretiyle de öne çıktı; Avrupa’nın güncel siyasi atmosferine güçlü bir gönderme yaparken, bireyin içsel yolculuğunu da merkezine alan “Franz’da Oscar şansı bulmayan filmlerden oldu.